تحویل اکسپرس

تحویل فوری و سالم محصول

پرداخت مطمئن

پرداخت از طریق درگاه معتبر

ضمانت کیفیت

تضمین بالاترین کیفیت محصولات

پشتیبانی

پشتیبانی تلفنی

تحقیق در مورد اختراع و ساليان آغازين سينما سال هاي 1904-1880



شناسه محصول: 536414
موجود

تحقیق در مورد اختراع و ساليان آغازين سينما سال هاي 1904-1880

برای مشاهده ضمانت خرید روی آن کلیک نمایید

قیمت : 35400تومان

برچسب ها :

تحقیق در مورد اختراع و ساليان آغازين سينما سال هاي 1904-1880

تحقیق در مورد اختراع و ساليان آغازين سينما سال هاي 1904-1880

تحقیق در مورد اختراع و ساليان آغازين سينما سال هاي 1904-1880

فرمت word و قابل ویرایش

تعداد صفحات: 177

تحقیق در مورد اختراع و ساليان آغازين سينما سال هاي 1904-1880

سده نوزدهم شاهد فراواني شكل هاي ديداري فرهنگ عامه بود . دوران صنعتي راه هايي براي تكثير اسلايدهاي فانوسي ، كتاب هاي عكس و ادبيات مصور ارزان به تعداد زياد فراهم آورد . طبقات متوسط و كارگر بسياري ازكشورها امكان بازديد از « ديوراما »هاي مفصل را داشتند ديوراما عبارت بود از پرده اي به مثابه پس زمينه به اضافه آدمك هاي سه بعدي كه جلوي اين پرده چيده شده بودند و معمولاً وقايعي تاريخي مشهور را به تصوير         مي كشيدند . سيرك ها ، نمايش هاي « ترسناك » پارك هاي تفريحي ، و تالارهاي موسيقي شكل هاي ديگري از سرگرمي ارزان را تأمين مي كردند و درسالن هاي تئاتر و اپرايي كه در آن زمان حتي در شهرهاي كوچك هم وجود داشت برنامه اجرا مي كردند .

اما كشاندن همه امكانات و وسائل يك اجراي تئاتري از شهري به شهر ديگر گران تمام مي شد . به همين ترتيب ، بسياري ازمردم براي بازديد از يك ديوراما يا پارك تفريحي خوب بايد مسافت هاي درازي را مي پيمودند و در روزگاري كه هنوز مسافرت هوايي باب نشده بود ، تعداد اندكي از كساني كه سرزمين هاي غريب و زيبا را در تصاوير ثابت شهر فرنگ هاي سه بعدي يا كتاب هاي عكس خود تماشا مي كردند ، مي توانستند اميدوار باشند كه روزي اين سرزمين ها را به چشم خود ببينند .

آشكارا سينما مي توانست راه ارزان تري براي تأمين سرگرمي از نوع ديداري براي توده هاي مردم باشد . مي شد  بازي هاي بازيگران مشهور تئاتر را روي فيلم ضبط كرد و بعد به تماشاگران همه دنيا نشان داد و فيلم هاي ساحتي مي توانستند  مناظر دل انگيز سرزمين هاي دوردست را كه حركت هم مي كردند ، مستقيماً به شهر خود تماشاگر بياورند . فيلم ها به شكل هنر ديداري عامه پسند واپسين سال هاي  عصر ملكه ويكتوريا بدل شدند .

سينما در طول دهه 1890 اختراع شد و مانند تلفن ( سال اختراع:1876) فونوگراف ( سال اختراع :1877) و اتومبيل ( در دهه هاي 1880 و 1890 تكميل شد ) محصول انقلاب صنعتي و وسيله اي تكنولوژيك  به مبناي صنعتي عظيم بدل شد . علاوه بر اين ، سينما شكل تازه اي از سرگرمي و يك رسانه هنري نو بود . در نخستين دهه هستي سينما ، كار مخترعان در زمينه بهبود  دستگاه هاي توليد و نمايش فيلم ادامه داشت . فيلمسازان در پي اين بودند كه چه نوع تصاويري مي توانند ضبط كنند و نمايش دهندگان فيلم            مي بايد راه هايي براي نمايش اين تصاوير  براي بينندگان                                             مي يافتند .

اختراع سينما

سينما رسانه پيچيده اي است و اختراع آن مشروط به پيش شرط هاي تكنولوژيك چندي بود .

پيش شرط هاي اختراع سينما

نخست ، دانشمندان بايد درمي يافتند كه اگر تصاويري كه اندكي با هم تفاوت دارند پشت سر هم با سرعت زياد – دست كم شانزده تصوير در ثانيه – در برابر چشم انسان قرار گيرند ، چشم آنها را به صورت تصويري متحرك دريافت مي كند . در طول سده نوزدهم دانشمندان اين ويژگي عمل ديدن را كشف كردند . در پي اين كشف انواع و اقسام اسباب بازي هاي نوري به بازار آمد : اين اسباب بازي ها با استفاده از تعداد اندكي طراحي كه هر يك با ديگري تفاوتي جزئي داشت ،  توهم حركت را به وجود مي آوردند . در سال 1832 ، ژوزف پلاتو ، فيزيكدان بلژيكي و سيمون اشتامپفر ، استاد هندسه اتريشي ، مستقل از يكديگر وسيله اي اختراع كردند كه بعدها فناكيستوسكوپ نام گرفت ( تصوير 1-1). زوئوتروپ كه در سال 1833 اختراع شد شامل تعدادي طراحي روي يك نوار كاغذي باريك بود كه داخل استوانه گرداني جاي مي گرفت ( تصوير 1-2) . از سال 1867 به بعد زوئوتروپ هم در كنار دستگاه هاي مشابه به طور گسترده به فروش مي رفت . اصول مشابهي بعدها براي نمايش فيلم به كار بسته شد با اين تفاوت كه  در اين دستگاه ها حركت واحدي بارها و بارها تكرار مي شد .

دومين پيش شرط فني اختراع سينما قابليت افكندن رشته اي از تصاوير متوالي با سرعت زياد بر يك سطح تخت بود . از سده هفدهم سرگرمي سازان و اهل تعليم و تربيت از « فانوس هاي جادو » براي انداختن اسلايدهاي مخصوص روي پرده استفاده مي كردند . اما هنوز راهي براي انداختن تعداد زيادي تصوير روي پرده يكي پس از ديگري و با سرعت زيادبه نحوي كه توهم حركت پديد آيد ، وجود نداشت .

سومين پيش شرط اختراع سينما توانايي استفاده از عكاسي براي توليد تصاوير متوالي از يك حركت روي يك سطح شفاف بود . براي اين كار زمان نوردهي بايد به قدر كافي كوتاه مي شد تا امكان گرفتن دست كم شانزده تصوير در يك ثانيه فراهم شود . چنين فنوني به تدريج پيدا شدند . نخستين بار در سال 1826 نيپس تصويري روي يك صفحه شيشه اي توليد كرد ، اما زمان نوردهي آن هشت ساعت بود . سال هاي طولاني عكاسي روي شيشه يا فلز و بدون استفاده از نگاتيو انجام مي شد و به اين ترتيب از هر عكس فقط يك نسخه مي توانست وجود داشته باشد .  نوردهي هر تصوير چند دقيقه طول مي كشيد . در سال 1839 هنري فاكس تالبوت نگاتيوهايي را ابداع كرد كه روي كاغذ توليد مي شدند . در همين زمان ، چاپ تصاوير عكاسي روي اسلايدهاي مخصوص فانوس ها و افكندن آنها بر پرده امكانپذير شد . اما تا سال 1878 زمان نوردهي زير يك ثانيه همچنان عملي نبود .

چهارم ، اختراع سينما مستلزم اين بود كه پايه اي كه عكس هاي متوالي روي آن چاپ مي شوند آن قدر نرم و انعطاف پذير باشد كه بتواند به سرعت از جلوي عدسي بگذرد . استفاده از نوارهاي شيشه اي يا صفحات شيشه اي مدور امكانپذير بود ، اماتعداد تصاويري كه مي شد روي آنها چاپ كرد محدود بود . در سال 1888 جرج ايستمن دوربيني ساخت كه عكس هايي روي حلقه هاي كاغذ حساس توليد مي كرد . اين دوربين كه ايستمن آن را كداك ناميد عكاسي را به قدري ساده كرد كه حتي آماتورهاي تازه كار هم مي توانستند عكس بگيرند . سال بعد ايستمن فيلم حلقه اي روي سلولوئيد را ابداع كرد كه گام بزرگي در راه رسيدن به سينما بود . اين فيلم براي دوربين هاي عكاسي ثابت در نظر گرفته شده بود . اما مخترعان مي توانستند همان ماده نرم و منعطف را در طراحي دستگاه هايي براي گرفتن  و نمايش تصاوير متحرك نيز به كار برند ( هرچند ظاهراً حدود يك سال ديگر طول كشيد تا كيفيت اين ماده آن قدر بهبود پيدا كند كه استفاده از آن عملي باشد )

و سرانجام تجربه كنندگان بايد سازوكار مناسبي براي حركت و توقف يك در ميان فيلم در دوربين ها ودستگاه هاي نمايش خود مي يافتند . نوار فيلمي كه به طور پيوسته از جلوي دريچه دستگاه نمايش يا دوربين بگذرد تصويري محو وكشيده شده توليد مي كند ، مگر اينكه منبع نور بسيار ضعيف باشد . فيلم بايد مكرراً براي نوردهي كسري از ثانيه جلوي دريچه متوقف مي شد و بعد با حائلي پوشيده مي شد تا قاب بعدي در جاي خود جلوي  دريچه قرار گيرد . خوشبختانه ساير دستگاه هايي كه در اين سده اختراع شدند نيز به مكانيزم حركت و توقف يك در ميان كه حركت دستگاه را چندين بار در ثانيه متوقف كند نياز داشتند . مثلاً چرخ خياطي (سال اختراع ، 1846) پارچه را چندين بار در يك ثانيه ثابت نگاه مي دارد تا سوزن آن را سوراخ كند .

در دهه 1890 همه شرط هاي فني پيدايش سينما وجود داشت . پرسش اين بود كه چه كسي همه اين عناصر را به شيوه اي گرد هم مي آورد كه نتيجه كار را بتوان با سهولت در مقياس گسترده به كارگرفت .

پيش آهنگان تصوير متحرك

برخي مخترعان ، بدون اينكه خود به تصاوير عكاسي متحرك دست يابند نقش مهمي در اختراع سينما بازي كردند . شماري از اين مردان به تجزيه و تحليل حركت علاقه داشتند . در سال 1878 للاند استانفورد ، فرماندار سابق كاليفرنيا ، از عكاسي به نام ادوارد مايبريج خواست راهي براي عكسبرداري از اسب هاي در حال دو بيابد تا كار مطالعه حركت اسب ها آسان تر شود . مايبريج دوازده دوربين عكاسي را پشت سر هم در يك رديف كار گذاشت . هر يك از دوربين ها عكسي با نوردهي يك هزارم ثانيه مي گرفت . اين عكس ها حركت اسب را در فواصل نيم ثانيه اي ضبط كردند (تصوير 1-3). مايبريج بعدها فانوسي براي نمايش به حركت اسب ها بر پرده ساخت ، اما تصاوير مورد استفاده او در واقع طراحي هايي بودند كه از روي عكس ها بر يك صفحه شيشه اي مدور نسخه برداري شده بودند . مايبريج كارش را در جهت اختراع سينما ادامه نداد ،اما با هزاران موردمطالعه مشابه در حركات جانوران ديگر كه به روش كاشتن دوربين هايي پشت سر هم انجام داد ، خدمت بزرگي به علم تشريح كرد .

در سال 1882 جانورشناس فرانسوي اتين ژول ماري ، با الهام از روش مايبريج ، با استفاده از وسيله اي كه « تفنگ عكاسي » نام داشت به مطالعه حركت پرندگان و ساير جانوران تندرو پرداخت . اين دستگاه كه شبيه تفنگ بود در يك ثانيه دوازده تصوير روي لبه يك صفحه گرد شيشه اي كه درون تفنگ يك دور كامل مي زد ثبت مي كرد . در سال 1888 ماري يك دوربين جعبه مانند ساخت كه از يك سازوكار  حركت و توقف متناوب استفاده مي كرد و براي نوردهي رشته اي از تصاوير روي يك نوار فيلم كاغذي با سرعتي در حدود 120 قاب در ثانيه به كار مي رفت ، ماري نخستين كسي بود كه براي تصويربرداري از حركت ، فيلم خام نرم وانعطاف پذير را با مكانيزم حركت و توقف متناوب تركيب كرد . علاقه اصلي او مطالعه حركت بود و نه بازسازي آن روي پرده ، اما كار او الهام بخش مخترعان ديگر شد . در همان دوران ، بسياري از دانشمندان ديگر نيز با استفاده از وسائل مختلف به ثبت و تجزيه و تحليل حركت همت گماشتند .

يكي از چهره هاي بسيار جذاب و منزوي در تاريخ اختراع سينما اميل رينو فرانسوي است . او در سال 1877 يك اسباب بازي نوري به نام پراكسينوسكوپ براي انداختن تصوير بر پرده ساخته بود . اين وسيله يك استوانه گردنده بود چيزي كمابيش شبيه زوئوتروپ ، اما زوئوتروپي كه تماشاگران تصاوير را در رشته اي از آينه مي ديدند ، نه از لاي شكاف ها . در سال 1882 او راهي ابداع كرد كه با استفاده از يك فانوس و تعدادي آينه تصاوير معدودي را روي پرده بتاباند .  ودر سال 1889 رينو نمونه خيلي بزرگ تري از پراكسينوسكوپ را به نمايش گذاشت و از سال 1892 به بعد با استفاده از نوارهاي بلند و پهني از قاب هاي نقاشي شده با دست ، به طور منظم نمايش هاي عمومي ترتيب مي داد (تصوير 1-4). اينها نخستين نمايشهاي عمومي تصاوير متحرك بودند ، هر چند تصاويرروي پرده لرزش داشتند و كند بودند . زحمت زيادي كه نقاشي روي نوارها داشت به اين معنا بود كه فيلم هاي رينو را به آساني نمي شد بازتوليد كرد . نوارها عكس راه عملي تري به نظر مي رسد و رينو در سال 1895 شروع كرد به استفاده از دوربين براي ساختن فيلم هايي براي پراكسينوسكوپ خود . اما مقارن 1990 او به خاطر رقابت از سوي ساير روش هاي نمايش روي پرده كه ساده تر بودند از دور خارج شد و در اوج نااميدي و درماندگي دستگاه هاي خود را نابود كرد ، هرچند اخيراً نمونه اي از آن بازسازي شده اند .

فرانسوي ديگري هم در حوالي 1888 ، شش سال پيش از نخستين نمايش تجاري تصاوير متحرك ، به اختراع سينما بسيار نزديك شد . او آگوستين لو پرينس بود كه در سال 1888 در انگلستان كار مي كرد وتوانست با استفاده از فيلم كاغذي حلقه اي جديد كداك فيلم كوتاهي بسازد كه با سرعت شانزده قاب در ثانيه گرفته شده بود . اما براي نمايش اين فيلم ها روي پرده لازم بود آنها روي نوار شفافي چاپ شوند . چون هنوز سلولوئيد انعطاف پذير وجود نداشت ، ظاهراً لو پرينس از ساختن يك دستگاه نمايش رضايتبخش ناتوان بود . در سال 1890 ، لو پرينس در حالي كه در فرانسه سفر مي كرد ، با كيف حاوي تقاضاي ثبت اختراعش ناپديد شد . اين واقعه به ماجراي مرموزي بدل شد كه هنوز هم ناگشوده مانده است . به اين ترتيب دوربين او هرگز به شكل تجاري مورد استفاده قرار نگرفت و عملاً هيچ تأثيري روي اختراع سينمادر سال هاي آتي نداشت .

يك اختراع بين المللي

انتساب اختراع سينما به يك سرچشمه واحد حقيقتاً كار دشواري است . لحظه معيني كه بتوان گفت سينما در آن لحظه هستي يافته وجود ندارد . واقعيت اين است كه سينما از راه بر هم انباشته شدن ابتكارات آدم هاي گوناگون به وجود آمد . اين ابتكارات در ايالات متحده آلمان ، انگلستان و فرانسه رخ     دادند .

در سال 1888 توماس اديسون كه پيش تر موفق شده بود فونوگراف و لامپ روشنايي الكتريكي را اختراع كند ، تصميم گرفت دستگاه هايي براي توليد و نمايش عكس هاي متحرك بسازد .البته بيشتر كار توسط دستيار او دابليو.ك.ال . ديكسون انجام شد . چون فونوگراف اديسون صدا را روي استوانه هايي ضبط مي كرد ، اين دو بدون اينكه نتيجه اي بگيرند كه كوشيدند تصاوير ريزي روي استوانه هاي مشابه ترسيم كنند . در سال 1889 اديسون به پاريش رفت و دوربين ماري را كه از فيلم نرم انعطاف پذير استفاده مي كرد ، ديد . از آن به بعد ديكسون مقداري فيلم كداك تهيه كرد و كار خود را روي دستگاه نوع جديدي شروع كرد .مقارن سال 1891 دوربين كينتوگراف و جعبه نمايش كينتوسكوپ ( تصوير 1-5) براي ثبت حقوقي و نمايش آماده بودند .ديكسون فيلم هاي ايستمن را به نوارهايي به پهناي يك اينچ بريده و در هر طرف هر قاب تصوير چهار سوراخ تعبيه كرده بود . طوري كه چرخ هاي دندانه داري مي توانستند فيلم را درون دوربين ودستگاه نمايش بگردانند . اين تصميم اوليه تمامي تاريخ سينما را تحت تأثير قرار داد . چرا كه قاب (فريم ) 35 ميلي متري با چهار سوراخ در هر طرف به استاندارد تبديل شد               ( حيرت انگيز است كه يك فيلم كينتوسكوپ اصلي را هنوز هم مي توان با پروژكتورهاي امروزي نمايش داد ) اما در اوائل فيلم با سرعت چهل و شش قاب در هر ثانيه نور داده مي شد . يعني بسيار سريعتر از سرعت متوسطي كه بعدها در دوره سينماي صامت معمول شد . اديسون و ديكسون براي اينكه بتوانند از دستگاهي كه اختراع كرده بودن استفاده تجاري بكنند ، به فيلم احتياج داشتند . بنابراين در محوطه آزمايشگاه اديسون در نيوجرسي استوديوي كوچكي به نام « بلاك ماريا » ساختند و در ژانويه 1893 آماده توليد بودند ( تصوير 1-6) هر يك از فيلم هاي اديسون چيزي حدود بيست ثانيه طول مي كشيد اين طولاني ترين فيلمي بود كه در دستگاه كينتوسكوپ جا مي گرفت . بيشتر اين فيلمها گوشه هايي از هنرنمايي هاي چهره هاي معروف نمايش هاي وودويل و قهرمانان ورزشي بودند . رقصندگان و آكروبات ها هم در اين فيلم ها برنامه اجرا مي كردند (تصوير 1-7). آني اوكليمهارت تيراندازي خود را به نمايش مي گذاشت و يك قهرمان بدنسازي عضلاتش را كش وقوس مي داد . تعدادي از فيلم هاي كينتوسكوپ تكه هاي نمايشي از مسخره بازي هاي دلقك وار بود اينها پيشگامان فيلم هاي داستاني آينده بودند .

راهي كه اديسون براي بهره برداري از دستگاه فونوگراف خود يافته بود اين بود كه آن را به غرفه هاي مخصوصي اجاره مي داد و مردم مي توانستند با پرداخت يك سكه موسيقي ضبط شده را با استفاده از گوشي گوش كنند .              ( تا سال 1895 دستگاه فونوگراف براي استفاده در خانه فروخته نمي شد ) او همين روش را در مورد كينتوسكوپ هم به كار بست . در 14 آوريل 1895 نخستين غرفه كينتوسكوپ در نيويورك گشوده شد . چيزي نگذشت كه غرفه هاي ديگري ، هم در ايالات متحده و هم در كشورهاي ديگر ، دستگاه كينتوسكوپ را به نمايش گذاشتند ( تصوير 1-8) تا دو سال كسب و كار نمايش كينتوسكوپ فوق العاده سودآور بود ، اما وقتي كه مخترعان ديگر ، با الهام از دستگاه جديد اديسون راه هايي براي انداختن فيلم روي پرداه پيدا كردند ، كار آن كساد شد .

يكي ديگر از سيستم هاي اوليه فيلمبرداري و انداختن فيلم بر پرده توسط ماكس و اميل اسكلادانووسكي اختراع شد .بيوسكوپ آنها از دو نوار فيلم استفاده مي كرد كه كنار يكديگر حركت مي كردند و قاب هاي آنها يك در ميان بر پرده افكنده مي شد . برادران اسكلادانووسكي در اول نوامبر 1895 – يعني تقريباً دو ماه زودتر از نمايش فيلم مشهور برادران لومير درگران كافه پاريس – در يك تالار نمايش بزرگ در برلين برنامه اي پانزده دقيقه اي به نمايش گذاشتند . اما سيستم بيوسكوپ دست و پاگير بود و برادران اسكلادووسكي خودشان هم سرانجام از يك نوار فيلم استاندارد 35 ميلي متري كه مخترعان موفق تر به كار مي بردند استفاده كردند . برادران اسكلادووسكي در سال 1897 اروپا را گشتند . اما شركت توليدفيلم ثابتي تأسيس نكردند .

برادران لومير ، لويي و آگوست ، سيستم نمايش فيلمي اختراع كردند كه باعث شد سينما در مقياس بين المللي به كسب و كاري حقيقي بدل گردد . خانواده انها بزرگ ترين توليد كننده صفحات عكاسي بود . در سال 1894 صاحب يكي از غرفه هاي نمايش كينتوسكوپ محلي از آنها خواست فيلم هايي بسازند كه ارزان تر از فيلم هايي باشند كه اديسون مي فروخت . چيزي نگذشت كه آنها دوربين كوچك و ظريفي به نام سينماتوگراف ساختند و از فيلم 35 ميلي متري و يك مكانيزم حركت و توقف متناوب كه بر اساس حركت چرخ خياطي طراحي شده بود استفاده مي كرد ( تصوير 1-9).اين دوربين به هنگام تهيه نسخه هاي مثبت ( پوزيتيو) كار چاپگر را هم انجام مي داد . بعد هم بانصب آن جلوي يك فانوس جادو ، از آن به عنوان دستگاه نمايش ( پروژكتور ) استفاده مي شد . مهم ترين تصميمي كه برادران لومير گرفتند اين بود كه فيلم هايشان را 16 قاب در ثانيه فيلمبرداري كنند ) و نه چهل و شش قاب در ثانيه كه اديسون به كار مي برد ) اين سرعت به مدت بيست و پنج سال به استاندارد بين المللي بدل شد . نخستين فيلمي كه به اين شيوه تهيه شد خروج كارگران از كارخانه بود كه ظاهراً در ماه مارس 1895 گرفته شده است ( تصوير 1-10) . اين فيلم در 22 مارس همان سال در يكي از نشست هاي انجمن تشويق صنايع ملي در پاريس به نمايش عمومي گذاشته شد . شش نمايش ديگر براي گروه هاي علمي و تجاري ، كه شامل فيلم هاي جديدتري هم بودند ، در پي اين نمايش اوليه آمدند .

در 28 دسامبر 1895 يكي از مشهورترين جلسات نمايش فيلم تاريخ سينما برگزار شد . محل اين جلسه اتاقي در گران كافه پاريس بود . آن روزها كافه ها پاتوق مردمي بودند كه در آنجا قهوه مي نوشيدند ، روزنامه مي خواندند و از برنامه هاي رقص و نمايش بهره مي بردند . آن شب ، مشتري هاي آراسته و خوش لباس گران كافه يك فرانك هم براي تماشاي برنامه اي بيست و پنج دقيقه اي مركب از ده فيلم هر يك به طول يك دقيقه پرداختند . در ميان فيلم هايي كه نمايش داده شد ، تصوير نزديكي هم از آگوست لومير و همسرش بود كه سرگرم تغذيه بچه شان بودند ، و قطعه صحنه سازي شدة خنده داري كه در آن پسر بچه اي ندانسته پا روي شلنگ مي گذارد و وقتي باغبان حيرتزده مي خواهد داخل شلنگ را نگاه كند ، آب روي خودش مي پاشد ( اين فيلم بعدها آب پاش آبپاشي شده نام گرفت ) و همين طور چشم اندازي از دريا .

هر چند نخستين جلسات نمايش فيلم درآمد متوسطي به همراه داشتند ،اما چند هفته بيشتر نگذشته بود كه برادران لومير بيست نمايش در روز عرضه مي كردند و مشتاقان تماشاي فيلم هاي آنها در صف هاي طولاني منتظر ورود به سالن بودند . آنها در بهره برداري از اين موفقيت درنگ نكردند و نمايندگاني براي نمايش فيلم و تهيه فيلم هاي كوتاه به نقاط دنيا گسيل داشتند .

در همان زمان كه برادران لومير داشتند روي سيستم خود كار مي كردند فرآيند اختراع مشابهي در انگلستان در جريان بود . كينتوسكوپ اديسون در اكتبر 1894 در لندن معرفي شده بود و سالني كه دستگاه هاي كينتوسكوپ را به نمايش گذاشته بود كارش چنان گرفته بود كه از آر . دابليو . پال سازنده وسائل عكاسي درخواست كرد تعدادي دستگاه اضافي برايش بسازد . به دلايلي كه هنوز روشن نشده ، اديسون حق دستگاه كينتوسكوپ را در خارج از ايالات متحده به ثبت نرسانده بود . بنابراين پال آزاد بود نمونه اي از دستگاه را به هركس كه خواهانش بود بفروشد . و از آنجا كه اديسون تنها به سالن هايي فيلم مي داد كه دستگاه هاي او را اجاره مي كردند . پال ناچار شد دوربيني هم اختراع كند و فيلم هايي براي نمايش با كينتوسكوپ هاي مشابه سازي شدة خودش توليد كند .

در ماه مارس 1895 پال و شريكش برت ايكرز دوربيني در اختيار داشتند كه به خوبي كار مي كرد . آنها اين دوربين را بعضاً بر اساس دوربيني كه ماري هفت سال پيش از آن براي تجزيه و تحليل حركت ابداع كرده بود ، ساخته بودند . ايكرز در طول نيمه نخست سال سيزده فيلم كوتاه ساخت ، اما شراكت اين دو چندان نپاييد . پال به قصد ارائه خدمات به بازار كينتوسكوپ به كار بهبود كيفيت دوربينش ادامه داد ، در حالي كه ايكرز توجه خود را روي ساختن يك دستگاه نمايش متمركز كرد . در 14 ژانويه 1896 ايكرز تعدادي از فيلم هايش را در « انجمن سلطنتي عكاسي » به نمايش گذاشت . در ميان اين فيلم ها فيلمي بود به نام درياي متلاطم دور ( تصوير 1-11) كه به زودي به يكي از محبوب ترين فيلم هاي سال هاي آغازين سينما تبديل شد . امروزه وقتي ما اين فيلم هاي يك نمايي از كنش هاي ساده يا چشم اندازهاي طبيعي را مي بينيم ، به دشواري مي توانيم تصور كنيم كه اينها بر بينندگاني را كه هرگز تصوير عكاسي متحرك نديده بودند چه تأثير عظيمي مي نهادند . گزارشي كه همان زمان از برنامه نمايش فيلم « انجمن سلطنتي عكاسي » در يكي از روزنامه ها چاپ شده ، ميزان جذابيت اين فيلم ها را چنين توصيف مي كند :

«يكي از اثرگذارترين فيلم ها ، كه به ابراز احساسات مكرر اعضاي معمولاًٌ بي حال « انجمن سلطنتي » انجاميد ، بازتوليد تعدادي موج متلاطم بود . مي شد ديد كه امواج چطور از دريا به سوي ما مي غلطيدند . از موج شكن بالا مي رفتند و به غباري از ذرات ريز برف مانند بدل مي شدند كه گويي از پرده فرو مي ريختند . »

ايكرز برنامه هاي ديگري هم به نمايش گذاشت ، اما هرگز سعي نكرد از فيلمها و دستگاه نمايش خود به طور منظم استفاده كند .

به هر حال چيزي نگذشت كه فيلم هايي كه بر پرده افكنده مي شدند ، در انگلستان باب شدند . برادران لومير نماينده اي به لندن فرستادند كه در 20 فوريه 1896 ، يك ماه بعد از نخستين نمايش فيلم ايكرز ، برنامه نمايش موفقي در لندن به راه انداخت . پال كار بهبود كيفيت دوربين خود را ادامه داد و پروژكتوري اختراع كرد و به كمك آن تعدادي از فيلم هايي را كه ايكرز سال پيش ساخته بود ، در سالن هاي گوناگون نمايش داد . پال ، بر خلاف مخترعان ديگر ، دستگاه هاي خود را اجاره نمي داد ، بلكه آنها را مي فروخت . با اين كار او نه تنها گسترش صنعت فيلمسازي رادر بريتانيا تسريع كرد ، بلكه دستگاه هاي مورد نياز متقاضيان خارجي را كه نيز نمي توانستند از جاي ديگري تهيه كنند ،تأمين كرد . يكي از اين متقاضيان ژرژ ملي يس فرانسوي ، از مهم ترين كارگردان هاي سال هاي آغازين سينما بود .

در همين دوره سيستم هاي نمايش و دوربين هايي هم در ايالات متحده ابداع مي شد . سه گروه مهم در زمينه توليد يك سيستم فيلمبرداري و نمايش فيلم بازرگاني موفق با يكديگر رقابت مي كردند .

وودويل لاتهام و پسرانش اتوي وگري كار روي ساخت دوربين و پروژكتور رادر سال 1894 شروع كردند و توانستند در 21 آوريل سال 1895 يك فيلم براي خبرنگاران نمايش دهند . آنها حتي يك سالن نمايش كوچك بر خيابان راه انداختند و سال هاي طولاني برنامه هاي خود را در آنجا عرضه مي كردند . البته پروژكتور آنها چندان توجهي به خود جلب نكرد چون تصويري كه روي پرده مي انداخت تاريك بود . اما گروه لاتهام يك خدمت بزرگ به تكنولوژي فيلم كرد . در آن زمان طول فيلم هايي كه بيشتر دوربين ها و دستگاه هاي نمايش مي توانستند به كار ببرند كوتاه و زير سه دقيقه بود ، چون فشاري كه استفاده از حلقه فيلم درازتر و در نتيجه سنگين تر ايجاد مي كرد ، باعث پاره شدن فيلم مي گشت . لاتهام يك « لوپ » ساده اما بسيار موثر به مكانيزم گردش فيلم اضافه كرد كه فشار را كاهش مي داد و امكان ساختن فيلم هاي طولاني تر را به وجود مي آورد . « لوپ لاتهام » بعد از آن در بيشتر دوربين ها و پروژكتورهايي كه ساخته شده اند به كار رفته است . به راستي اين تكنيك از چنان اهميتي برخوردار بود كه موضوح حق اختراع آن در سال 1912 صنعت فيلمسازي آمريكا را تكان داد .برخي از نمايش دهندگان فيلم از يك نمونه بهبود يافته پروژكتور لاتهام استفاده كردند . اما ساير سيستم ها مي توانستند تصوير روشن تري روي پرده بياندازند موفق تر بودند .


خرید آنلاین


سایر محصولات

تحقيق در مورد اختراع و ساليان آغازين سينما سال هاي 1904-1880


فرمت word و قابل ویرایشتعداد صفحات: 177تحقيق در مورد اختراع و ساليان آغازين سينما سال هاي 1904-1880سده نوزدهم شاهد فراوانی شكل هاي دیداری فرهنگ عامه بود . دوران صنعتی راه هايی برای تكثیر اسلایدهاي فانوسی ، كتاب ها

ادامه مطلب  
دانلود رساله طراحی سينما


دانلود رساله طراحی سينما در 140 صفحه وورد . doc       فهرست مطالبعنوان                                           ص

ادامه مطلب  
تحقيق در مورد سينما و معماری


57 صفحه word|فونت tahoma سایز 14| قابل اجرا در آفیس 2007 و نسخه هاي جدیدتر|قابل ویرایش و آماده چاپبخشی از تحقيقفضا در سينما و معماری:سينما اساساً بر پایه تجزیه حرکت و ترکیب مجدد آن به عرصه تمدن انسانی قدم گذاشت. سينما بدون وجود حرکت قابل رویت که حاکی

ادامه مطلب  
پایان نامه کارشناسی ارشد -- طراحی مجتمع سينمایی --توجه: قیمت واقعی :800000 تومان


فهرست مطالب مقدمهفصل اول: شناخت بستر طرحکلیات طرحطرح مسئلهاهداف مسئله.سوابق پروژهروش­هاي تحقيق و منابع مطالعاتیمعرفی سایت (مطالعات تاریخی، فرهنگی، جغرافیایی، اقلیمی و معرفی اجمالی منطق

ادامه مطلب  
خانه سينمای تهران


فرمت فایل : word(قابل ویرایش)تعداد صفحات203مقدمه (( اینجا اتاقی است ، تاریک با پرده ای سپید و کوچک در انتهاي آن که با نوری سحر انگیز روشن می شود . و سایه ای حقیقی صدساله را پیش روی چند نفر از حاضران می گستراند . شاید هم سایه ای از حقیقتی دو هزار ساله که افلاطو

ادامه مطلب  
پاورپوینت اصول طراحی سينما و آمفی تئاتر


پاورپوینت اصول طراحی سينما و آمفی تئاترپاورپوینت اصول طراحی سينما و آمفی تئاتر شامل 3۰ اسلاید  (ویژه رشته هاي مهندسی معماری) می باشد. در ادامه بخشی از متن این پاورپوینت و فهرست آن را برای شما قرار داده ایم و در انتها نیز تصویری ا

ادامه مطلب  
دانلود رساله سينما در 155 صفحه وورد .doc


دانلود رساله سينما در 155 صفحه وورد .doc     مقدمه اینکه سينما چگونه و چرا به معماری شباهت دارد سوال پیچیده ایست سوال اساسی تر را باید در مخاطب این دو هنر جستجو کرد . این که تماشاگر معماری و بیننده سينما از چه نقط

ادامه مطلب  
پروژه سينما


  فرمت فایل : word(قابل ویرایش)تعداد صفحات207یكصد سال و اندی پیش وقتی برادران لومیر، دستگاه فانوس خیال را به حركت در آوردند، تماشاچیان سينما توگراف شگفت زده بودند،. سپس تصویر قطاری كه روی پرده سينما ظاهر شده بود به سوی جماعت تماشاگر هجوم آورد و آنان گویی دا

ادامه مطلب  
سينمای ایران


فرمت فایل : word(قابل ویرایش)تعداد صفحات147  مقدمه :سينمای ایران صد ساله شد . سرگذشت پرفراز وفرود سينمای ایران در سده اول آن خواندنی و شنیدنی است ؛ سرگذشتی كه در واقع تاریخ اجتماعی سينمای ما است و تحلیل و بررسی آن می تواند با آشكار ساختن ویژگی هاي ناپیدای

ادامه مطلب  
تحقيق تاریخچه سينما


دانـلـود تـحقیـق بـا عـنـوان تاریخچه سينما،بخشی از متـنِ ایـن تـحقیـق : تاریخچه، سیر پیدایش، تحول و تطور صحنه پردازی در دوره مختلف تئاتراركان تئاتر: بازیگر، تماشاگر، صحنه، نویسنده، كارگردان و طراح صحنه می باشند.و بعد افرادیكه  فعالیت آن در پشت پرده

ادامه مطلب  
logo-samandehi